Navigatie
Zoeken
De afgelopen 30 minuten hebben 5 bezoekers deze website bezocht.
Inleiding
Gelukkig kan ik dit verslag schrijven, want een paar dagen voordat we op vakantie gingen is de adapter van de laptop kapot gegaan, ik kon dus niet meer mailen of andere dingen doen. Maar ik had een nieuwe besteld en tijdens onze vakantie is deze gekomen dus kan ik toch een verslag schrijven.
Zaterdag 15 september
We vertrokken om 7 uur in de ochtend richting Eindhoven, eenmaal aangekomen op station Eindhoven moesten we nog even wachten. Toen de bus er was ging onze bagage onderin de bergruimte van de bus en konden we vertrekken. We gingen eerst naar Maastricht waar we van chauffeur wisselden, deze chauffeur zou ook de hele week in het chalet verblijven. We reden daarna via België naar Luxemburg en daarna naar Frankrijk zo richting Zwitserland naar het skigebied Crans-Montana.
Om de zoveel uur maakten we een stop om te pauzeren - meestal een kwartier - dan had je even de tijd om je hond even uit te laten of om naar toilet te gaan, je benen kunnen strekken na een aantal uren achtereen in de bus te hebben gezeten is sowieso erg fijn. Rond half elf in de avond kwamen we aan bij de chalet waar we zouden verblijven. Er was na aankomst soep beschikbaar maar veel animo was er niet voor, na een reis van ongeveer 15 uur was er logischerwijs meer behoefte aan slaap dan aan eten.
Zondag 16 september
Zondagochtend hebben we eerst de honden uitlaten en na het ontbijt zijn we wat gaan wandelen. We zijn bergafwaarts naar het dorpje Montana gelopen, daar hebben we een terrasje gepakt en wat gedronken en gegeten. We zijn het dorp gaan verkennen, maar op een enkele winkel na was alles eigenlijk wel dicht. In een kledingwinkel hadden ze een leuke schoudertas die ik heb gekocht. Het was verder wel heerlijk weer die dag en we hebben dan ook aardig wat gelopen, daarna zijn we terug naar de chalet gegaan, zo de eerste keer de berg op viel niet mee. Ook voor Oukje was het zwaar maar ze had wel lekker vrij. Mijn vriend Sam kan goed zien en dat is toch wel handig op een dergelijke vakantie. Elke avond was er om zeven uur het diner.
Maandag 17 september
Maandag ochtend eerst weer honden uitlaten als elke ochtend om 10 uur vertrokken we naar chocoladefabriek dat was 2 uur rijden. De honden moesten in de bus blijven terwijl Jelle de chauffeur zo vriendelijk was om op de honden te passen want die mochten de fabriek niet in. Mijn vriend Sam heeft in de fabriek aardig wat foto's gemaakt met de digitale camera. Eerst kregen we uitleg over de de oprichters van Nestlé en waarom die fabriek nu in Zwitserland staat. Daarna werd er verteld over de metalen mallen die men vroeger gebruikte, tegenwoordig gebruiken ze siliconen mallen. Toen kregen we de gelegenheid om van de cacaobonen te proeven en tevens van de amandelen en hazelnoten. Daarna konden we een aantal oude machines voelen en aanraken die ze vroeger gebruikten voor het fabriceren van chocolade, dit als onderdeel van de bedrijfsgeschiedenis. We kwamen later in een kamer waar geurbuizen stonden opgesteld waar je aan kon ruiken om zo de geuren van chocolade op te nemen.
Het leukste kwam op het einde van de tour, namelijk het proeven van diverse soorten chocolade. In het winkeltje van de fabriek hebben we flink wat chocolade gekocht. We gingen weer terug naar de bus, en de honden waren natuurlijk erg blij ons weer te zien. Slechts een paar kilometer verderop bevond zich de kaasfabriek, maar de Nestlé fabriek vond ik toch leuker om te doen. We hebben ook diversen soorten kaas geroken in precies dezelfde geurbuizen. Na afloop van de tour kregen we nog kaas mee en in het winkeltje van de kaasfabriek heb ik een souvenir gekocht. Daarna begonnen we aan de terugreis naar ons chalet in Montana. De rest van de avond hebben we het rustig aan gedaan.
Dinsdag 18 september
In de ochtend vertrokken we vanaf de chalet al lopend richting het dorp om de funiculaire - een kabeltrein - te nemen, wat al gauw een half uur lopen is. Aangekomen op het station van de kabeltrein hebben we kaartjes gekocht aan het loket want we gingen naar de stad Sierre en dat onderaan de berg ligt.
Aan boord van de kabeltrein was een wat oudere vrouw met wie wij in gesprek raakten, ze bleek naast het Frans ook Duits te spreken wat niet vreemd is daar zij Bazel komt en daar ook woonde, ze was enkel op bezoek in Montana. Ze vroeg of we mee gingen om ergens wat thee te drinken, en dat was erg gezellig. Ze vertelde dat ze 73 jaar was en dat ze later die middag met de trein naar huis zou gaan, ze heeft ons uitgelegd hoe je met de trein naar Bern kon reizen, en dat is mooi meegenomen aangezien we beiden het Frans niet machtig zijn.
De afstand van ongeveer 4 kilometer duurde met de kabeltrein niet langer dan een kwartier; naar verluid is deze kabeltrein met een lengte van 4192 meter de langste kabeltrein van Zwitserland.
In Sierre heb ik bij de H&M een T-shirt gekocht en we hebben natuurlijk aardig wat winkels bekeken. Als we ergens gingen drinken deed men niet moeilijk als we om water vroegen, hoewel ik een hondenbak bij me had was deze lang niet altijd nodig want in sommige restaurants is er gewoon een hondenbak aanwezig. We zijn de hele middag in de stad geweest en gingen aan het eind van de middag we terug naar Montana naar ons chalet.
Woensdag 19 september
Vandaag zijn we naar hoofdstad van Zwitserland gegaan: Bern Al vroeg hebben we de honden een uitje gegeven en daarna zijn we naar Montana gelopen om de bergtrein naar Sierre te nemen. In Sierre moesten we naar het treinstation lopen, in Zwitserland heb je aan de ene kant een rolstoelheuvel en aan de andere kant een trap wat wel zo mooi is. Wij pakten de heuvel dat is sowieso een stuk handiger met een geleidehond. De treinreis naar Bern vergt toch zo'n twee uur, mede omdat je eerst na Brig moet om daar een overstap te maken. In Bern hebben we veel winkels bezocht, daar heb ik bij Vögele een winterjas gekocht, deze zaak is hier erg groot, een aantal verdiepingen hoog, in Nederland ken ik er geen die zo uitgebreid zijn. Souvenirs in Bern kopen is ook geen probleem, voor mijn moeder hebben we een originele Zwitserse koekoeksklok gekocht en ik heb tevens een kleine koeienbel gekocht, daar zal ik iets aan laten maken zodat het aan halsband kan worden bevestigd. De winkels in Bern waren tot 19:00 uur open. Toevallig kwamen we in Bern nog een winkel tegen waar je wat spullen kon kopen waarvan de ombrengt ten goede kwam van de geleidehondenschool in Zwitserland, daar heb ik een knuffel die een tuig draagt gekocht.
Vandaag hebben we zelf voor ons avondeten moeten zorgen de chaletstaf heeft elke woensdag een vrije dag. Maar in een beetje stad is vast en zeker wel een McDonald's te vinden, zo ook in Bern waar we dan ook hebben gegeten. De winkels waren toch nog open dus zijn we naar een schoenenwinkel en nog een aantal andere zaken waarna we terug liepen naar het treinstation.
Toen we via onze overstap op Brig eenmaal in Sierre waren aangekomen was het al laat en donker, al met al niet echt een veilige situatie omdat straatverlichting op de berg slechts mondjesmaat aanwezig is, dus kozen we voor onze veiligheid en hebben we een taxi genomen naar ons chalet, we waren rond 22:45 uur terug. We waren allemaal moe inclusief de honden. De volgende dag ging er excursie naar de gletsjers maar wij hadden besloten om niet mee te gaan, we wilden een rustige dag voor onszelf en de honden.
Donderdag 20 september
Deze ochtend ging ik eerst weer aan het ontbijt en daarna hebben we de honden uitlaten en waarna we ons bed weer zijn ingedoken, rond half 1 in de middag zijn we naar de supermarkt in Montana gelopen, echter daar aangekomen zat deze dicht men ging pas om half 3 weer open waarop we besloten om maar naar de kabeltrein te lopen en naar Sierre te gaan.
Bij toeval kwamen we een geleidehond tegen van dezelfde Zwitserse geleidehondenschool waar ik gisteren in Bern een knuffel van heb gekocht! Ik vermoed dat de persoon die met de geleidehond liep een trainer was, maar zeker weten doe ik dit niet.
Gegeten hadden we nog niet dus gingen op zoek naar een zaak om wat te kunnen eten, het werd een cordon bleu met patat. De honden hebben trouwens veel aandacht gekregen van de mensen van die zaak, ze werden flink geaaid. In de H&M heb ik wat kleding gekocht, daarna zijn we terug gereisd naar Montana waar we in een souvenirwinkel wat theelepeltjes hebben gekocht. Eenmaal terug in de chalet zijn we eerst naar onze kamer gegaan tot aan het avondeten, we aten in chalet ook weer patat maar dan met een kippenpoot dus we hadden die dag dus twee keer patat gegeten. Na het eten heb ik nog met wat mensen gekletst.
Vrijdag 21 september
Vandaag gaan we naar de Duitstalige stad Brig. Op de heen weg moeten we eerst door Montana dus hebben we eerst lekker vers brood en wat drinken voor onderweg gekocht, daarna hebben we de kabeltrein naar Sierre genomen om vervolgens op het treinstation de trein naar Brig te nemen.
Brig is een erg leuk stadje met genoeg winkeltjes en natuurlijk souvenirwinkeltjes die je overal wel tegen komt. We kwamen op een gegeven moment aan bij het Stockalperslot, wat een mooie omgeving is, het slot is tegen betaling ook van binnen te bezoeken iets wat we zeker nog eens willen doen. In de Vögele van Brig heb ik nog twee truien gekocht. We zijn in behoorlijk wat winkeltjes geweest ook heb nog wat souvenirs gekocht dit was immers onze laatste dag in Zwitserland. Op de terugweg heb ik in Montana nog een jas gekocht die met de hand is gemaakt in Nepal, en heeft Sam een broek opgehaald die hij heeft laten inkorten.
Zaterdag 22 september
Het was al vroeg dag voor ons, om 5:00 uur in de ochtend liepen we al buiten om honden uit te laten. Om 5:30 was er ontbijt en om 6:30 moest alle bagage in de bus zijn en gingen we op weg naar Nederland.
Om 18:00 uur kwamen we in Maastricht aan, maar al met al waren we pas om 21:00uur in Utrecht. We waren moe en nog niet thuis, we moesten nog met de trein maar bij het loket heeft men verkeerde informatie gegeven dus stopte de trein niet bij het station wat wij moeten hebben, dus zaten we eigenlijk in de verkeerde trein toen zijn we op het dichts bijzijnde station uitgestapt, ik had ondertussen een taxi gebeld en die heeft ons vanuit Veenendaal naar Renswoude gereden.
Thuis aangekomen hebben we nog wat gekletst en rond een uur of twaalf zijn we naar bed gegaan want we waren echt gebroken. Sam en ik, en de hondjes hebben het echt naar onze zin gehad, ik kan dan ook echt terug kijken op een leuke en geslaagde vakantie. Ik heb echt genoten van Oukje want ik wilde nog wat leuks met haar doen en dat is zeker gelukt! Volgend jaar willen we weer naar Zwitserland gaan!
Over 0 dagen 0 uur en 0 minuten wordt Oukje 10 jaar.
Op zondag 30 september 2007 om 19:11:07 werd deze pagina voor het laatst bijgewerkt.
[ Einde van de pagina ]